Dag 1.
Na een week zielig en ziek, thuis op de bank hangen, begin je als 14jarige om een of andere reden na te denken. Niet dat ik dit anders nooit doe, maar, nouja, nu heb je er de tijd voor.
Laten we even duidelijk stellen; ik ben niet populair, niet echt mooi en al helemaal niet slim. Maar ik heb 2 beste vrienden en een lief vriendje om me door dit niet echt leuke leventje heen te helpen. Ik ben niet emo, en wil ook geen zelfmoord plegen, maar het leven is nou eenmaal niet zo rooskleurig als je op school compleet word genegeert. Dit zou opzich niet eens zo erg zijn als je in de les nog íémand had. Maar nee, na 2 jaar duidelijk onafscheidelijk te zijn geweest met toen nog mijn enige vriendin (we zaten altijd naast elkaar, deden projecten samen, droegen bijna dezelfde kleren, weken nooit van elkaars zijde (daarvoor: ongelofelijk bedankt Kelly<3)) vond de schoolraad het blijkbaar nodig om ons uit elkaar te zetten. Weg vast groepsmaatje, weg beetje extra uitleg (zij was duidelijk de slimme van ons 2) en weg het beetje bescherming wat we elkaar te bieden hadden tegen die vreselijke pestkoppen. Maar oke, misschien kon het niet anders. Dus dit valt óók nog te accepteren, het enige echt pijnlijke is het feit dat ik in een klas van 30 mensen zit. Wat dit hier in godsnaam mee te maken heeft? VEEL. Want dit betekend dat er nooit 1 iemand kan overblijven, en dus 1 van de populaire uit zijn/haar dierbare groep moet worden losgeweekt om daarna met duidelijk vol tegenzin met MIJ moet samenwerken. En meestal ben ik dan degene die al het werk doet, ik bedoel, ik wil best zelf aan iets werken, maakt mij niet uit. Maar niet keer op keer vóór iemand. En al helemaal niet als ik daarna door datzelfde persoon word uitgescholden en uitgedaagt. 1 lichtpuntje is de pauze, waar ik een soort schilt heb van mijn lieve hug-maatje Tim :3 wij zijn echt te knuffelig, maar ach, dat is wel prettig na een dag vol tegenslagen.
Nu denken jullie 'OOHHH,, Is die Tim je vriendje?' Antwoord is: Nee. Veel mensen denken het, maar ik heb al iemand anders: Lennart. Een ergens wel lieve jongen, maar ongelofelijk oversekst. Past perfect. Nouja, ik erger me welleens dood aan die jongen, maar ik hou van hem, dus dat maakt t wel goed =3=
Alleen emotioneel is hij een soort blok beton, dus als ik met emotionele problemen zit, drentel ik meestal naar Tim, hij is zelf ook beetje aan over emotionele kant, dus Tim en Lennart vullen elkaar mooi aan. xD ik ben een slecht persoon.
Maar nu, ga ik me weer naar de bank slepen en ik zo'n nachtmerrievolle slaap vallen.
Xxx Your loving emo kid :3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten